Special NC – [SF] ::: Be My Shine ::: (Kris x SuHo)

Posted: December 2, 2012 in Uncategorized

“พี่ปิดไฟหน่อยได้มั้ย?” หลังเงียบกันไปจนนึกว่าหลับไปแล้วทั้งคู่ เสียงหวานๆ ก็เอ่ยขึ้น คริสที่พยายามข่มตาให้หลับเอื้อมไปปิดโคมไฟให้ก่อนจะโดนความตกใจเล่นงานเข้าจังเบ้อเร่อ

“ทำอะไรจุนมยอน?” ขณะที่ความมืดซุกซ่อนคนตัวขาวไว้ คริสเห็นเงาลางๆ ว่าอีกฝ่ายกำลังขยับตัวลงไปด้านล่างช้าๆ ฝ่ามือกว้างจับที่หัวไหล่มนสองข้างไว้ นี่จุนมยอนจะทำอะไร

“ทำไมต้องตกใจด้วยผมแค่จะทำให้พี่”
“มะ ไม่ต้อง”

“ไม่เป็นไรฮะ ผมเต็มใจ” เสียงที่สั่นจนคริสจับได้ยังแสดงเจตจำนงค์ ครู่ต่อมากางเกงนอนร่างสูงถูกดึง ฝ่ามือที่เดิมทีจะฉุดห้ามทว่าเวลานี้กลับค่อยๆ คลึงไหล่มนเพิ่มน้ำหนักขึ้นเมื่ออีกฝ่ายกดริมฝีปากลงมาอย่างกล้าๆกลัวๆ มันเรียกได้ว่าจุนมยอนแทบไม่ได้ทำอะไรเลยแต่แปลกที่คริสกลับรู้สึกว่าส่วน นั้นคล้ายจะแตกเป็นเสี่ยงๆทันที จนความร้อนในอุ้งปากส่งผ่านส่วนนั้นเข้ามา จุนมยอนครอบครองและกลืนกินร่างสูงเข้าไปเต็มปาก ทุกการขยับอย่างกล้าๆ กลัวๆ ทุกการเคลื่อนไหวอย่างเก้ๆ กังๆ มันทำให้คริสถึงกับส่งเสียงครางต่ำออกมา ความตึงแน่นคับเต็มปากมันบังคับให้จุนมยอนอยากเลิกทำกรายๆ แต่เสียงทุ้มที่ลอดไรฟันราวกับคนสุขสมหนักหนาของคนรักก็ทำให้ใจร้ายหยุดทำ ต่อไม่ได้

คริสผงกศีรษะขึ้นเพื่อจะดูคนที่เริ่มส่งเสียงคล้ายกับจะสำลักออกมา

“พอแล้วก็ได้” ร่างสูงเลื่อนมือลงต่ำดันตัวจุนมยอนออก แสงไฟที่ส่องเข้ามาทางหน้าต่างฉุดให้หัวใจเขารู้สึกผิดที่เห็นว่าตากลมนั้น เจือน้ำใสๆ หน้าตาก็เหมือนฝืนเล็กน้อย เขาไม่รู้ว่าจุนมยอนเคยมีประสบการณ์กับเรื่องพรรค์นี้มากน้อยแค่ไหนแต่ ตั้งแต่มาคบกับเขา นี่ถือเป็นครั้งแรกที่อีกฝ่ายทำให้เขา เขาดึงร่างบางให้นอนลงกับพื้นเตียงพาตัวเองเลื่อนขึ้นไปทาบไว้ด้านบนแทน

“วันหลังไม่ต้องฝืนนะ เข้าใจมั้ย?” กดจูบหน้าผากชื้นเหงื่อและจูบที่ริมฝีปากเป็นรางวัลให้ก่อนจะขยับตัวลงต่ำ ค่อยๆ ดึงกางเกงนอนจุนมยอนออก ร่างบางถึงกับสะดุ้งโหยงตั้งตัวไม่ทันกับสิ่งที่คริสจะทำเพราะไม่ใช่ว่าที่ ทำเมื่อกี้จะเป็นครั้งแรกที่ทำให้คริสแต่สิ่งที่คริสกำลังจะทำก็เป็นครั้งแรกเช่นกัน จุนมยอนส่ายหน้ารัวรีบปฏิเสธ

“ไม่ต้องทำนะฮะ ผม อ๊ะ!” จุนมยอนปล่อยเสียงครางทันทีเมื่อริมฝีปากอุ่นทาบลงมา ปลายลิ้นร้อนลากขึ้นลงเชื่องช้า เพราะเป็นครั้งแรกหรือเพราะคนที่ทำเป็นคริสก็ไม่แน่ใจแต่ที่รู้ก็คือตัวเอง ตัวสั่นสะท้านไปหมด บิดกายจะพลิกหนีแต่ฝ่ามือกว้างข้างหนึ่งรองรับอยู่ใต้สะโพกส่วนอีกข้างหนึ่ง ลูบไล้หนักๆ ตรงหว่างกลางราวกับพันธนาการให้หนีไปไหนไม่ได้เลย

พอกระถดตัวจะหนีขึ้นก็ต้องผวาเยือกเมื่อส่วนแข็งขืนของตัวเองที่ถูกปลุกเร้าถูก อีกคนกลืนกินเข้าไป ฝ่ามือกว้างขยับเน้นหนักขึ้นศอกแข็งแรงดันเรียวขาสองข้างให้แยกออก

“พี่คริส อือ” ฟันซี่สวยกัดปากแน่ นแต่ทัดทานกับเสียงครางขรมของตัวเองไม่ได้ เพราะตอนนี้มือข้างที่ไม่ได้รองรับสะโพกตัวเองอยู่เลื่อนขึ้นมาคลึงเคล้าตรง ยอดอก เรี่ยวแรงที่ถูกริดรอนไปเกือบหมดเพราะอีกคนหยอกเอินกับช่วงล่างแทบไม่มี เหลือ บวกกับนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ของคริสบีบคลึงมันจนแข็งตึงไปทั้งยอดอก เล่นถูกรุกรานทั้งสองทางแบบนี้ ร้อยทั้งร้อยก็ต้องยอมให้หมดทั้งตัวทั้งหัวใจเหมือนเดิม

นาทีนี้จุนมยอนเหมือนกับตัวเองหัวหมุนไปหมด ผงกหัวดูคนที่กลายร่างจากเจ้าชายแสนดีเป็นหมาป่าแสนตะกรุมตะกราม ขาเรียวขยับหนีอีกครั้งเมื่อความรู้สึกภายในมันบีบคั้นให้เกินจุดควบคุม มือบางป่ายดันๆ ไหล่กว้างออกแต่ก็ไม่สำเร็จ คริสกดมันไว้ด้วยข้อศอกตรึงคนใกล้ต้านทานอารมณ์ของตัวเองไม่ไหวไว้ ปลายลิ้นปรนเปรอจนเปียกชุ่มแต่ทว่ากลับสร้างความร้อนผ่าวไปทั่ว จุนมยอนบิดกายอย่างทรมาน จิกมือกับต้นแขนอีกฝ่ายเพราะมันสั่นจนต้องหาที่ยึดเกาะ แอ่นตัวเข้าหาไม่มีทางไปไหนได้จริงๆ ไม่มีทางหนีหมาป่าตัวร้ายได้อีกต่อไป

“อ๊ะ อ่า~~~” เสียงหวานหอบครางลั่นก่อนจะทิ้งตัวเองลงกับที่นอนอย่างหมดแรง ไม่เคยรับรู้มาก่อนว่าการถูกคนอื่นทำให้มันเป็นแบบนี้ การถูกปรนเปรอให้ด้วยปากมันแทบสำลักความทรมานตาย แต่แล้วเปลือกตาที่ปิดพลันต้องเบิกโพลงเมื่อโกยอากาศเข้าปอดได้ไม่ทันไรก็ ต้องสะดุ้งอีกครั้ง ปลายลิ้นที่ชุ่มไปด้วยสิ่งที่ตัวเองปลดปล่อยเล็มเลียต่ำลงไปถึงรอยแยกพร้อม นิ้วเรียวสอดเข้ามาลึก มันพาความเย็นเข้ามาจากนิ้วหนึ่งเป็นสองและสามอย่างรวดเร็ว จุนมยอคว้าข้อมืออีกคนไว้อยากให้หยุดก่อน ไม่เช่นนั้นเกรงว่าตัวเองอาจจะตายได้ในพริบตาเดียวแต่ไม่ฟังกันไม่พอ คริสยังจับขาข้างหนึ่งของเขาพาดบนบ่ากว้าง ยกสะโพกมนขึ้นเล็กน้อยก่อนจะแทรกร่างกายตัวเองเข้ามาโดยไม่บอกกล่าว

“ดะ เดี๋ยวสิ อ๊ะ!”

“พี่ให้โอกาสนายแล้วนะ แต่ดื้อเอง”

“แต่ผมแค่ตั้งใจจะทำให้พี่เฉยๆ ไม่ได้จะให้เลยเถิดถึงขั้นนี้”

“ชู่ว เสียงดังแบบนี้ เดี๋ยวพวกข้างนอกก็ได้ยินหรอก” คุยเรื่องหนึ่งดันเสเป็นอีกเรื่องหน้าตาเฉย คริสทำสุ้มเสียงคล้ายกับผู้ใหญ่ปรามเด็กแต่การกระทำนี่ขัดกันชัดๆ จุนมยอนค้อนให้อย่างเหลืออดได้แต่ปล่อยอีกฝ่ายทำตามใจชอบต่อไป

คริสยิ้มแย้มก้มลงมาจูบเคล้าคลออย่างง้อง้อนกัน ผนังด้านในชุ่มชื้นและบีบรัดทำให้คริสบังคับตัวเองไม่ให้ปลดปล่อยก่อนเวลา แทบไม่ไหว อุ้งมือกว้างเริ่มทำงานลูบไล้เนื้อผิวขาวๆ ไปทั่วเรียกเสียงคนหมดแรงให้ครางหวานหูอีกรอบ จุนมยอนมองหน้าคนที่นั่งขยับกายอยู่ตรงหว่างขา คริสส่งตัวเองเข้าออกเชื่องช้า ก่อนจะเริ่มเพิ่งแรงขึ้นแต่ก็ถือว่ายับยั้งชั่งใจไว้มากกว่าทุกครั้งทีเดียว

มากกว่าทุกครั้งที่เขามักแอบไปค้างที่บ้านจุนมยอน เวลาหาเวลาอยู่กันตามลำพังโดยที่เมมเบอร์อีกสิบคนไม่เคยรู้ สะโพกกลมกลึงกับเอวของร่างสูงทำงานสัมพันธ์กันอย่างกับเครื่องจักร ทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายชักจะรุนแรงจนเกินไปแต่จุนมยอนก็ไม่สามารถเอื้อนเอ่ย หรือห้ามปรามออกไปได้

การเสียดสีภายใน เนื้อที่กระทบกันภายนอก
ความต้องการที่ห่างหายกันไปเป็นเดือน…
ราวกับเชื้อเพลิงชั้นดีที่ส่งให้ไฟลามเลียซึ่งกันและกัน
และพากันไต่ขึ้นไปถึงจุดที่ทำให้ล่องลอยในอิสระ

ในที่สุดการแทรกตัวครั้งสุดท้ายก็เกิดขึ้น จังหวะการทำงานของสะโพกกับเอวที่เร่งขึ้นแรงขึ้นก็ทำให้ทั่วทั้งห้องเกือบ ดังลั่นไปด้วยเสียงหวีดร้อง ทว่ากลับถูกดูดกลืนด้วยจูบลึกซึ้งจากกันและกัน ให้หลังละจูบออก เราสองคนมองหน้ากันก่อนจะกลั้นเสียงหัวเราะไว้ไม่ไหวจนต้องปล่อยออกมา

ให้ตายเถอะ

นี่ถ้าพวกข้างนอกรู้ว่า ลีดเดอร์ทั้งสองคนกล้าทำเรื่องน่าอายแบบนี้
มีหวัง คงได้ถูกแซวไปจนถึงปีหน้าทีเดียว >”<

.
.
.
.
.

The EnD

About these ads

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s