[SF] =# หวานใจ #=

Posted: June 13, 2011 in ~* MinHyun *~

Title: หวานใจ
Paring: MinHyuk x JongHyun
AuThur: HaneiBee

Note:ชื่อเรื่องอาจไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องเท่าไร แต่ฟิคมันเกี่ยวกับหัวใจคนแต่งล้วนๆ?
*ต่อไปนี้จะซ่อนแค่ครึ่งเดียวนะค่ะ หากอ่านแล้วไม่ปลื้มก็ไม่้ต้องเม้นท์เพื่ออ่านตอนจบ ^^

“คบไปได้ไงว่ะ มินฮยอก จืดชืดขนาดนั้น?”

“นั่นสิ วันๆก็พูดแต่ อืมๆหรือไม่ก็แล้วแต่มินฮยอกๆ ฉันล่ะเซ็งแทน”

“ถามจริงเหอะว่ะ ตอนทำอย่างว่ามีความรู้สึกร่วมด้วยมั้ยว่ะ?”

“พี่จงฮยอนของนายตายด้านหรือเปล่า บอกกันมาเหอะ พวกฉันไม่ล้อแกหรอกน่า”

“ถึงพี่เค้าจะเป็นแบบนั้น ฉันก็รักของฉัน พวกแกจะเลิกพูดได้ยัง?”

นั่น สิ เขาอยากรู้นักว่าเมื่อไรบรรดาเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดของเขาจะเลิกพูดถึงหวาน ใจของเขาในแง่นั้นเสียที จริงอยู่ที่อีจงฮยอนหรือแฟนรุ่นพี่ของเขาจะดูจืดชืด ไม่มีเสน่ห์โปรยปราย ไม่ได้ยิ้มหวานเลี่ยลาดไม่ได้อ่อนหวาน ช่างเอาอกเอาใจเหมือนบรรดาสาวๆในสต๊อกของเพื่อนเขา… แต่ยังไงเสีย อีจงฮยอนก็คือคนที่คังมินฮยอกคนนี้รัก

มินฮยอกยัดหนังสือ เรียนลงใต้โต๊ะ สัญญาณพักเที่ยงเพิ่งดังเมื่อครู่ดวงตาเรียวเหลือบมองไปยังอาคารเรียนฝั่ง ตรงข้ามอาคารเรียนของพวกปีสาม เขามองมันทุกวันลอบมองมันบ่อยๆเพื่อดูว่าคนรักของเขาวันๆหนึ่งคุยกับใครบ้าง เล่นกับใครบ้างหรือมองกลับมาที่เขาเหมือนที่เขาทำบ้างหรือเปล่า…แล้วร่าง สูงก็ล้วงมือถือในกระเป๋ากางเกงออกมากดโทรหาคนที่กำลังเดินอยู่ตรงทางเชื่อม อาคารเรียน จงฮยอนล้วงมือถือขึ้นมารับ นิ้วชี้ดันแว่นหนาเตอะบนใบหน้าขึ้นนิดหน่อย… รู้ว่าปลายสายคงกำลังมองมาอีกฟากหนึ่งของอาคารเรียนตัวเองแต่กลับหันหลังให้ หน้าตาเฉย

“อืม ว่าไง?” นี่แหละคำทักทายที่จงฮยอนใช้รับโทรศัพท์แฟนของตัวเอง

“กินข้าวเที่ยงกับใครครับวันนี้?”

“คงเป็นจีโฮกับชีฮุนนั่นแหละ แล้วมินฮยอกล่ะ?”

“อยากกินกับพี่จัง”

“ไม่ได้หรอก”

“เมื่อไรจะยอมกินข้าวเที่ยงกับผมสักทีล่ะ?”

“ตอนเย็นก็กินด้วยกันทุกวัน จะอยากกินตอนเที่ยงด้วยทำไม”

“ก็อยากกินข้าวกับแฟน ผิดด้วยหรือครับ?”

“มีอะไรอีกมั้ย ฉันไปกินข้าวก่อนนะตอนบ่ายมีประชุมสภานักเรียนอีก”

“ไม่ครับ งั้นตอนเย็นผมรอที่หน้าโรงเรียนนะครับ”

“ไม่ ต้องหรอกเจอที่คอนโดก็ได้ แค่นี้นะ” และนี่แหละคือคำที่ร่างบางใช้ตัดสายตัดบทสนทนาระหว่างกันเสมอๆ มินฮยอกถอนใจพรืดโตบอกตามตรงว่าน้อยใจใช่เล่นที่จงฮยอนให้ความสนใจและใส่ใจ ตัวเองแทบไม่ต่างอะไรจากเพื่อนร่วมโรงเรียนหรือเพื่อนร่วมโลกธรรมดาๆเท่า นั้น เสียงโวยวายจากบรรดาเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดกลุ่มเดิมแหกปากเรียกเขาไปกิน ข้าวเที่ยงอยู่หน้าห้อง มินฮยอกถอดใจที่จะเล่นเกมส์ถามตอบตัวเองในใจต่อ สุดท้ายจึงลุกจากเก้าอี้ตัวประจำเดินไปสมทบกับเพื่อนๆและมุ่งหน้าไปยังโรง อาหาร

“เห้ย!ไอ้มินฮยอก หวานใจแกว่ะ” จินอุนถองศอกมาสะกิดให้เขาดูเมื่อล๊อกถัดจากที่พวกเขายืนอยู่สามล๊อกคืออีจง ฮยอนกับเพื่อนหน้าหล่อละลายใจสาวกับเพื่อนหน้าหวานอีกสองคน จีโฮกับชีฮุนเลิกคิ้วมองมาพร้อมยักไหล่

“ไม่กินข้าวด้วยกันบ้างเหรอว่ะ เห็นหวานใจแกกินแต่กับพี่จีโฮกับพี่ชีฮุน”

“ให้เค้ากินกับเพื่อนเค้าเหอะ”

“แค่เพื่อนเหรอว่ะ เห็นประคบประหงมกันน่าดู”

“พวก เค้าแค่สนิทกันน่า แกจะกินข้าวมั้ยเนี่ย?” มินฮยอกผลักจินอุนให้แซงคิวเขาไปเพราะขี้เกียจจะถูกสอบปากคำจากเจ้าเพื่อนตา ยิ้มตรงหน้า แต่อดไม่ได้เหมือนกันที่จะลอบมองการกระทำของแฟนตัวเองกับเพื่อนหน้าตาดีสอง คน

ใครต่อใครก็รู้ว่าคังมินฮยอกเป็นแฟนกับอีจงฮยอน
แต่ใครต่อใครก็ไม่ค่อยรู้หรอกว่า… ความสัมพันธ์ของคังมินฮยอกและอีจงฮยอน
ไม่ได้สวยหรูหรือโรยด้วยกลีบกุหลาบเหมือนคู่รักคนอื่นๆ

ตก เย็นขายาวๆก้าวอย่างไม่รีบร้อนตรงไปยังตึกสีขาวที่คุ้นเคย มือสองข้างล้วงอยู่ในกระเป๋ากางเกงนักเรียน มินฮยอกใช้เวลาไม่นานนักสำหรับการเดินทางจากโรงเรียนกลับมาคอนโดตัวเอง เขาเข้าลิฟท์อย่างไม่รีบร้อนและเสียบการ์ดเข้าห้องอย่างสบายอารมณ์

อาจเป็นเพราะเพลงจากเอ็มพีสามที่เขาเสียบหูฟังมาตลอดทาง
หรืออาจเป็นเพราะรู้ว่า ใครบางคนคงมารอเขาอยู่ในห้องของเขาแล้ว

ทันที ที่ผลักบานประตูเข้าไปรอยยิ้มกว้างต้องหุบลงเมื่อทั่วทั้งห้องว่างเปล่า ไฟสักดวงยังไม่ถูกใช้การนั่นเท่ากับว่า… คนที่บอกว่าเดี๋ยวก็ได้กินข้าวเย็นด้วยกัน ยังไม่มา …มินฮยอกล้วงมือถือออกมาจากกางเกงเมื่อเสียงข้อความเข้าดังขึ้น คิ้วสองข้างขมวดมุ่น

‘ต้องอยู่ช่วยอาจารย์ทำบอร์ด ดึกๆจะกลับนะ’

มิ นฮยอกดุนลิ้นเข้าข้างแก้ม เขาโยนกระเป๋านักเรียนลงบนโซฟาลวกๆ อะไรกันนี่แฟนเขาเป็นคนบ้ากิจกรรมไปตั้งแต่เมื่อไร ร่างสูงทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างเหนื่อยใจ… อยู่ที่โรงเรียนก็ไม่ได้คุยกันสักคำกลับมาถึงห้องยังต้องมาสนทนาผ่านวัตถุ สื่อสารบ้าๆนี่อีก เฮ้อ!

ร่างสูงมารู้สึกตัวตื่นอีกทีเมื่อ แรงยวบบนเตียงปลุกห้วงนิทรา เงาตะคุ่มของคนที่ก้าวขึ้นเตียงช้าๆแทบทำให้เขาหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง แขนยาวๆของมินฮยอกฉวยคว้าเอวบางของคนกลับดึกมาไว้ในอ้อมกอดก่อนฝั่งปลายจมูก ลงกับแก้มขาวนั้นอย่างสุดคิดถึง

“กลับดึกจังครับ”

“ก็มันใกล้งานโรงเรียนแล้ว หนีกลับไม่ได้หรอก”

“ผมจะเฉาตายอยู่แล้วนะ แคร์กันบ้าง อะไรบ้างสิครับ”

“แล้วที่โกหกที่บ้านว่ามาค้างบ้านเพื่อนเพื่อทำงานโรงเรียนเนี่ย ไม่เรียกว่าแคร์นายหรือไงมินฮยอก”

“โอเค ผมไม่เถียงพี่แล้ว ใช้อะไรถูตัวครับเนี่ยหอมจัง”

“อย่ามาบ๊องน่ามินฮยอกก็ครีมอาบน้ำของนายนั่นแหละ”

“จริงอ่า แล้วผมตัวหอมเหมือนพี่มั้ยครับ พิสูจน์หน่อยสิ”

“นาย นี่มัน!” คนในวงแขนค้อนควับเข้าให้ทีหนึ่งโดยปราศจากแว่นเลนส์ใสแต่ก็ยอมหอมแก้มคนขอ ให้พิสูจน์ตามที่เจ้าตัวต้องการแต่เห็นทีข้อพิสูจน์แค่นั้นจะไม่เห็นผล ร่างสูงพลิกตัวขึ้นคร่อม ศอกสองข้างล๊อกตัวร่างบางไว้ ร่างทั้งร่างของจงฮยอนแทบจมหายไปกับที่นอน ผิวขาวจัดทั่วตัวก็แทบกลืนไปกับผ้าปูที่นอนสีขาว…

“ดึกแล้วนะมินฮยอก นอนเถอะ… นะ”

“ก็ผมบอกแล้วว่าผมจะเฉาตายอยู่แล้ว ไม่สงสารผมบ้างหรือไง?”

“แล้วนายไม่สงสารฉันบ้างเหรอ ทั้งเรียนทั้งงานสภา ทั้งงานกิจกรรมฉันเหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว”

“มันหลายอาทิตย์แล้วนะ”

“รองานโรงเรียนเสร็จก่อนได้มั้ย ฉันสัญญาจะไม่ขัดใจนายเลย”

“ก็ ได้ครับ” มินฮยอกยอมอย่างว่าง่ายแม้จะแอบไม่สบอารมณ์อยู่ลึกๆเพราะเข้าใจว่าจงฮยอน เรียนหนักจริงไหนจะงานสภารวมทั้งเรื่องเตรียมงานโรงเรียนตามที่กล่าวมาอีก ร่างสูงกดจูบลงไปแผ่วเบาได้แค่นิดๆหน่อยๆก็ยังดีกว่าปล่อยให้ตัวเองเฉาตายไป เลย เอาเหอะ รอให้เสร็จงานโรงเรียนก่อนแล้วกัน

==#==#==# หวานใจ #==#==#==

“พรุ่งนี้เอาให้เต็มที่นะแก ไอ้มินฮยอก มีหวังแกได้สาวๆเพิ่มตรึม”

“ฉันไม่เอาหรอก ฉันมีแฟนแล้วเว้ย”

“พี่จืดชืดของแกนั่นอ่าน่ะ ฉันละเซ็งแทน”

“ยง ฮวาแกยังอยากจะร้องเพลงพรุ่งนี้อยู่มั้ย? เดี๋ยวเอาไม้กลองฟาดปากให้แตกเลย” ร่างสูงที่นั่งอยู่หลังกลองชุดเงื้อไม้กลองทำท่าขู่ตามที่พูด ทำให้นักร้องหน้าหล่อประจำโรงเรียนถึงกับหุบปากฉับ หันไปใจจดใจจ่อกับเนื้อเพลงที่ต้องฝึกซ้อมเพื่อโชว์ในงานโรงเรียนวันพรุ่ง นี้แทน

“แกก็แกว่งเท้าหาเสี้ยนเอง ไอ้มินฮยอกมันยิ่งเครียดๆอยู่”

“เครียดเรื่องไรว่ะ?”

“ฉัน ก็ไม่รู้เหมือนกัน เห็นมันหงุดหงิดๆมาหลายวันแล้ว” จินอุนส่ายหัวเพราะไม่รู้สาเหตุที่ทำให้เพื่อนรักหน้าหล่อที่กำลังพ่วง ตำแหน่งมือกลองประจำวงดนตรีที่ก่อตั้งขึ้นเฉพาะกิจถึงเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายได้ ตลอดยี่สิบสี่ชม.

“สงสัยเบื่อแฟนมั้ง”

“ไม่หรอกน่า คงมีปัญหาอะไรกันสักอย่างวะ”

“จะมีปัญหาอะไรถ้าไอ้มินฮยอกไม่เบื่อความจืดชืดของแฟนมัน”

“แกนี่ปากร้ายจริงว่ะ ซ้อมกันต่อเหอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ล่มกลางเวทีโดนพวกสภานักเรียนด่าเช็ดอีก”

แล้ว บทสนทนาอย่างเพื่อนห่วงเพื่อนก็ยุติลง จินอุนจับกีตาร์ขึ้นมาเกาเส้นสายให้เข้าที่รวมทั้งยงฮวาที่เช็คไมค์โครโฟน เพื่อเตรียมพร้อม กระทั่งจองชินมือเบสตัวสูงอีกคนเริ่มให้สัญญาณว่าพร้อมแล้วเช่นกัน การซ้อมครั้งสุดท้ายก่อนวันงานจึงเริ่มขึ้นและไปสิ้นสุดลงราวสี่ทุ่มเศษๆ

มิ นฮยอกเดินทอดน่องกลับคอนโดเฉกเช่นทุกวันและวันนี้ก็เป็นอีกวันที่เขาพบว่าจง ฮยอนพล๊อยหลับไปเนื่องจากเหนื่อยกับการทำงานโรงเรียนอย่างบ้าคลั่ง ร่างสูงจัดแจงอาบน้ำและหาอะไรรองท้องกินก่อนเข้านอน… เขาเห็นแว่นตาที่อีกคนวางไว้บนโต๊ะใกล้ๆกับเตียงแล้วเคลื่อนสายตามายังใบ หน้าคนหลับ

ราวกับคนละคนทีเดียว… เขาระบายยิ้มให้ตัวเอง แปลกไม่น้อยที่เขาสามารถยิ้มได้โดยไม่ต้องคิดหาเหตุผลไม่ต้องถามตอบกันไปมา แต่อีจงฮยอนกลับสามารถทำให้เขาสุขใจได้มากขนาดนี้

“ซ้อมเหนื่อยมั้ย?”

“ผมทำให้ตื่นหรือเปล่า?”

“อืม…” มินฮยอกหลุดหัวเราะออกมา เมื่อจงฮยอนตอบหน้าตาย นิ้วเรียวขยี้ตาอย่างงัวเงียแต่เขาก็ปัดมือนั้นออก

“อย่าขยี้แบบนั้น เดี๋ยวตาช้ำกันพอดี”

“ฉันขยี้ทั้งวันแหละ ใส่แว่นนั้นแล้วปวดตาจะตาย”

“ยังไงก็ต้องใส่ ไม่ใส่ไม่ได้นะครับ”

“นายมันบ๊องที่สุดเลยมินฮยอกแล้วนี่กินอะไรมาหรือยัง?”

“เวฟสปาเกตตี้กินแล้วล่ะ”

“สปาเกตตี้อีกแล้ว เลี่ยนจะตายชัก”

“ชาบู ชาบูของพี่ก็ไม่เห็นจะอร่อยตรงไหน”

“ไม่อร่อยแล้วกินทำไมล่ะ เวลาฉันชวน?”

“ก็ขัดคนชวนไม่ได้นี่น่า”

“คราว หลังฉันไม่ชวนก็ได้” สวนกันไปมาร่างบางก็พลิกตัวหนีไปหน้าตาเฉย มินฮยอกทิ้งตัวลงนอนข้างๆดึงคนที่เถียงข้างๆคูๆมาพักใหญ่แล้วแพ้เข้ามากอด ฝั่งจมูกลงที่ซอกคอขาวหนึ่งที

“พรุ่งนี้งานโรงเรียนแล้วสินะ”

“อืม จะได้กลับไปนอนที่บ้านเสียที แม่ฉันบ่นจะแย่แล้ว”

“ได้ไงกัน พี่สัญญากับผมแล้วนะ”

“แต่ ฉันบอกที่บ้านว่าจะมาค้างกับนายแค่ช่วงเตรียมงานโรงเรียน อ๊ะ มินฮยอก!” เถียงข้างๆคูๆต่อได้อึดใจเดียวก็ถูกจับพลิกกลับมา จงฮยอนดันอกคนที่ฉวยโอกาสขึ้นคร่อมไว้ด้านบนออก

“ถ้าพรุ่งนี้ไม่มาค้างกับผมคืนนี้ก็ไม่ต้องนอนกันล่ะ”

“จะบ้าเหรอมินฮยอก พรุ่งนี้งานโรงเรียนนะแล้วนายก็ต้องตีกลองด้วยไม่ใช่เหรอ?”

“ช่างสิ ผมไม่สนหรอก”

“ไม่ นะ ลุกสิมินฮยอก อ๊ะ!” สู้กันไปมาอยู่พักหนึ่งมือบางที่ป่ายปัดไปทั่วก็เผลอไปโดนแว่นตาที่ถอดวาง ไว้ข้างเตียงตกปุ๊ไปอยู่ที่พื้นและเสียงของวัตถุที่แตกโผล๊ะทำให้คนทั้งคู่ ชะงัก

“เล่นอะไรไม่ดูเลยเห็นมั้ย แว่นแตกเลย แล้วพรุ่งนี้จะใส่อะไรไปโรงเรียน?”

“อันสำรองล่ะครับ?”

“อยู่ที่บ้าน ฉันเอามาแค่อันเดียว ดี!ไม่มีก็ไม่ต้องใส่”

“ไม่ได้นะ พี่ต้องใส่แว่นไปโรงเรียนนะ”

“แล้ว ที่มันแตกเพราะใครล่ะ?” จงฮยอนผลักคนบ้าพลังออก ส่งสายตาขุ่นขวางให้อย่างเหลืออดก่อนจะหันหลังให้… เป็นอันรู้กันว่าหากจงฮยอนใช้น้ำเสียงและแสดงกิริยาแบบนี้ก็คือการตั้งป้อม เล่นสงครามเย็นต่อกัน มินฮยอกยอมล่าถอยแต่โดยดีคบกันมานานจึงรู้ว่า… หากอีกคนโกรธจริงก็อย่าหวังแม้จะเข้าใกล้เชียว

ไฟที่ไม่ ถูกเปิดใช้การสักดวงตั้งแต่มินฮยอกกลับเข้ามาเพราะเกรงว่าจะรบกวนการนอนของ อีกฝ่ายยังคงทำให้ห้องทั้งห้องมืดสนิทต่อไป… พอๆกับหัวใจที่กำลังเริ่มมืดแปดด้านเช่นกัน

==#==#==# หวานใจ #==#==#==

 

เสียงอึกทึกดังไปทุก ย่อมย่านภายในรร.ชื่อดัง ผืนผ้าใบหลากสีโบกสะบัดตามแรงลมที่พัดไปมา เหล่านักเรียนทั้งหญิงชายล้วนมีสีหน้ายิ้มแย้มเบิกบานกับงานโรงเรียนที่มี ครั้งหนึ่งในรอบปีและเวทีนี้สถานที่ทุกคนรวมตัวกันเยอะที่สุดคงหนีไม่พ้น สนามกีฬากลางของโรงเรียน

?เห้ย! นั่นใครว่ะ อย่าบอกนะว่าประธานสภานักเรียน?

?นั่นพี่จงฮยอนนี่ ทำไมวันนี้ไม่ใส่แว่นล่ะ??

?ให้ตายเหอะ ถ้ารู้ว่าถอดแว่นแล้วน่ารักขั้นเทพแบบนั้นจีบไปนานแล้ว?

?พี่ จงฮยอนๆ? ไม่รู้เสียงใครเป็นเสียงใครดังเซ็งแซ่อยู่บริเวณหน้าเวทีที่ใช้จัดมินิ คอนเสิร์ต ตรงกลางเวทีสว่างจ้าท้ากับแสงแดดยามบ่ายเมื่อร่างของประธานนักเรียนอีจงฮยอน ก้าวขึ้นไปช้าๆ ใบหน้าขาวจัดยิ้มน้อยๆอย่างรักษากิริยามือข้างหนึ่งจับไมค์โครโฟนมาดมั่น เอ่ยเปิดเวทีอย่างเป็นทางการ

?สวัสดีทุกคน ผมอีจงฮยอนประธานสภานักเรียนรุ่นที่55? พอได้ฟังชัดถ้อยชัดคำว่าหนุ่มร่างบางที่กำลังยืนอวดสายตาใครต่อใครอยู่กลาง เวทีคือรุ่นพี่เคร่งวิชา ประธานสภาที่สวมแว่นตาหนาเตอะเดินหน้านิ่งไปมาวันๆ ใครจะคาดคิดว่าจะใช่หนุ่มร่างบางที่ใบหน้าเต็มไปด้วยเสน่ห์และกำลังฆ่าให้ ใครต่อใครตายลงโดยไม่รู้ตัวกับดวงตาคมลึกและหวานน่ามองขนาดนั้น

?ไอ้ มินฮยอก แม่ง! ฉันรู้แล้วว่าทำไมแกถึงบอกว่ารักพี่จงฮยอนหนักหนา โคตรแจ่มเลยว่ะ? ยงฮวาหันมากระซิบกระซาบกับมือกลองหนุ่มที่นั่งทำหน้าบูดบึ้งบอกบุญไม่รับ ตั้งแต่ประธานนักเรียนเดินขึ้นมาบนเวทีที่พวกเขาสแตนบายพร้อมแล้ว

?แกหุบปากไปเลยไอ้ยงฮวา อย่าแม้แต่จะคิดอกุศลกับแฟนฉันเชียว!?

?โหดไปมั้ยคุณเพื่อน ว่าแต่พี่จงฮยอนของแกวิ้งจริงๆวะ?

?ไอ้ จินอุน อยากโดนอีกคนหรือไง?? มินฮยอกชี้ไม้กลองคาดโทษเพื่อนตัวสูง ให้มันได้อย่างนี้สิตั้งแต่เช้ามาจนกระทั่งถึงบ่ายอารมณ์เขายังไม่เย็นลงเลย ตื่นนอนมาก็เจอกับจงฮยอนที่แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยเตรียมจะออกมาโรงเรียนโดย ไม่ปลุกเขาสักนิดแล้วไหนร่างบางยังเอาเจ้าแว่นตาsหนาเตอะที่เขาเป็นคนซื้อ ให้กับมือทิ้งลงถังขยะต่อหน้าต่อตาอีก แล้วนี่อะไร… ทำไมถึงเดินขึ้นมากล่าวเปิดมินิคอนเสิร์ตให้วงเขาด้วยตัวเองอีก จะท้าแดดท้าลมยังไงคังมินฮยอกไม่เคยว่าแต่จะมาท้าสายตาท้าหัวใจคนอื่นๆแบบ นี้คังมินฮยอกไม่ปลื้มจริงๆให้ตายเหอะ

?ต่อไปคือการแสดงมินิ คอนเสิร์ตของชมรมดนตรี ขอให้ทุกคนสนุกไปด้วยกันนะครับ? เสียงนุ่มกล่าวเป็นการเป็นงานก่อนจะค่อมหัวขอบคุณและเดินลงจากเวทีไป แต่คงไม่มีใครทันเห็นหรอกว่าสีหน้าบูดบึ้งของมือกลองด้านหลังหลุดเหว๋อออก มากลางอากาศเพียงแค่ประธานนักเรียนที่พ่วงตำแหน่งคนรักตัวเองหันมาลอบยิ้ม อย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า ร่างสูงได้แต่นั่งหัวเสียอยู่หลังกลองชุดใหญ่ เวลานี้เขายังทำอะไรไม่ได้เพราะภาระหน้าที่กำลังรอให้เขาลงมือทำอยู่แต่ดวง ตาเรียวยังเหลือบมองคนที่จงใจยั่วโมโหเขาอย่างเค่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน

การ แสดงเริ่มขึ้นและดำเนินไปเรื่อยจนถึงช่วงอังกอร์ที่เหล่าแฟนคลับของหนุ่มๆ ส่งเสียงขอให้เล่นอีกสักเพลงเพื่อปิดท้าย อะไรต่ออะไรน่าจะเป็นไปตามแพลนที่วางไว้แต่ทุกอย่างกลับหยุดชะงักลงเมื่อ ประธานนักเรียนจงฮยอนเดินขึ้นมาบนเวทีแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยและสิ่งไม่คาดคิดก็ เกิดขึ้นแม้แต่คนที่หัวฟัดหัวเหวี่ยงก่อนโชว์ก็อึ้งไม่แพ้กับคนอื่นๆ

?จะ ทำอะไร?? มินฮยอกเงยหน้าขึ้นถามเมื่อร่างบางมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า วินาทีนั้นไม่เพียงแต่เวทีที่หยุดเคลื่อนไหวแม้แต่คนที่ออกันเต็มสนามก็ลุ้น ว่าประธานนักเรียนคนเก่งจะทำอะไร จงฮยอนยิ้มอ่อนๆให้คนรักก่อนจะดันไหล่ให้มินฮยอกขยับที่นั่งให้ตัวเอง …ให้อีกคนขยับไปด้านหลังเพื่อที่ตัวเองจะนั่งแทรกข้างหน้า

?พี่จงฮยอน??

?ตีกลองด้วยกัน? เสียงนุ่มนั้นไม่ได้ทำให้มินฮยอกอื้ออึ้งเท่ากับการที่อีกคนนั่งซ้อนลงข้างหน้า พร้อมกับแย่งไม้กลองในมือของเขาไปฉับ

?เร็ว สิ ใกล้หมดเวลาโชว์แล้ว? จงฮยอนตะแคงหน้ามาเร่งให้ร่างสูงจับไม้กลองซ้อนมือตัวเองที่จับอยู่ก่อนแล้ว ยงฮวาที่ยืนค้างเติ่งอยู่หน้าไมค์ได้สติคืนมาจึงเริ่มส่งสัญญาณให้มือกีตาร์ และมือเบสที่ยืนเอ๋อไม่ต่างกัน เสียงลงไม้กลองของมินฮยอกนำจังหวะให้อินโทรเพลงอังกอร์สุดท้ายเริ่มขึ้นและ โชว์ปิดท้ายก็เรียกเสียงกรีดร้องจากเหล่าคนดูดังกว่าทุกเพลงที่เคยเล่นมา เสียงทุ้มอันไพเราะของยงฮวานักร้องนำดังกังวานแข่งกับเสียงกีตาร์และเบส หนักๆจากจินอุนและจองชินและเสียงคอรัสนุ่มๆจากมือกลองมินฮยอกและแขกรับเชิญ พิเศษของมือกลองยิ่งเพิ่มพลังความมันส์และความสนุกของเพลงไปจนจบ

ฝูง ชนภายในสนามกลางทะยอยออกไปตามเต้นท์กิจกรรมต่างๆหลังจากการแสดงมินิคอน เสิรต์จบลงอย่างสวยสดงดงาม นักดนตรีเฉพาะกิจของโรงเรียนกำลังง่วนอยู่กับการเก็บอุปกรณ์ของตัวเองโดยมี ประธานนักเรียนที่สร้างความฮือฮาให้กับโชว์ปิดท้ายยืนกอดอกอยู่ใกล้มือกลอง รูปหล่อ

?งอนฉันเหรอมินฮยอก??

?เปล่านี่ พี่เคยทำอะไรผิดด้วยเหรอ??

?แต่ก็ไม่เคยทำถูกใจนายใช่มั้ยล่ะ??

?พี่ก็รู้ว่าผมไม่ชอบ?

?ก็แล้วจะให้ทำยังไง ก็แว่นมันแตกไปแล้ว?

?……….?

?นายมันบ๊องชะมัดเลยมินฮยอกจะอะไรหนักหนากะอีแค่ฉันจะใส่แว่นหรือไม่ใส่แว่นมาโรงเรียน??

?……….? เสียงง้องอนนั้นเข้าหูมินฮยอกก็จริงแต่คนถูกง้อก็ได้แต่เงียบ เอาเข้าจริงก็ไม่รู้ว่าจะต่อว่าร่างบางยังไงดีถึงจะสมเหตุสมผลกับการที่เขา งอนครั้งนี้ มินฮยอกเหลือบตามองเพื่อนร่วมวงสามคนที่ลอบมองมายังร่างบางเป็นระยะแล้วแอบ ส่งซิกส์กันจ้าระหวั่น

?มีอะไรก็พูดมา?

?เอ่อคือ พี่จงฮยอน? เป็นจินอุนที่เป็นหน่วยกล้าตายคนแรก หนุ่มตายิ้มเรียกแฟนเพื่อนตัวเองด้วยสรรพนามนุ่มหูเป็นครั้งแรก จงฮยอนหันไปยิ้มให้ทำเอาอีกคนแทบล้มตึงไปเดี๋ยวนั้น เพิ่งเคยเห็นใบหน้าของจงฮยอนชัดๆก็วันนี้ ดวงตาใสแป๋วบวกกับรอยยิ้มพิมพ์ใจที่สุดในโลก หากไม่ใช่แฟนเพื่อนจองจินอุนคนนี้คงต้องขอลองจีบสักตั้ง

?ว่าไงจินอุน??

?วันนี้พี่ใส่คอนแทคเลนเหรอ??

?เปล่า? ร่างบางส่ายหน้ารัวทำเอาสามคนที่รอฟังต้องหน้าเหว๋อหนักกว่าเดิม

?อ้าว แล้วที่พี่ใส่แว่นตาทุกวันล่ะ พี่ไม่ได้สายตาสั้นเหรอ??

?เปล่า?

?อ้าว!? ทั้งสามหนุ่มร้องประสานเสียงพร้อมกันเมื่อจงฮยอนส่ายหน้าอีก เป้าหมายใหม่จึงตกอยู่ที่หนุ่มมือกลองคังมินฮยอกที่โดนสายตาคาดคั้นจาก เพื่อนตัวเองเร่งเร้าขอคำตอบแบบเคลียร์ๆ

?พี่จงฮยอนไม่ได้สายตาสั้นทั้งนั้นแหละ แว่นนั้นเป็นแว่นธรรมดา?

?แล้วพี่เค้าใส่มาทำไมทุกวัน ไม่ปวดตาเหรอ??

?ฉันสั่งให้เค้าใส่เองแหละ มีปัญหาอะไรป่ะ?!?

?เอ่อ พวกฉันเข้าใจแหละ? เจอน้ำเสียงเอาเรื่องขึ้นมาสามหนุ่มที่ถูกเจ้าหนูจำไมเข้าสิงเมื่อครู่ถึง บางอ้อในทันที ที่แท้เพื่อนตัวเองก็บังคับขู่เข็ญให้แฟนหน้าสวยตาใส่แป๋ว แถมยิ้มแล้ววิ้งโดนใจใส่แว่นตาหนาเตอะมาโรงเรียนทุกวันก็เพื่อกันเสือกัน ตะเข้ให้ออกห่างแฟนตัวเอง

ไอ้คังมินฮยอกแกนี่มันหวงก้างตัวพ่อจริงๆ ผับผ่าสิว่ะ

?พี่ จงฮยอน ผมเอาเสื้อผ้ากับของใช้ที่สั่งมาให้แล้ว? คดีความที่เพิ่งคลี่คลายถูกเรียกความสนใจใหม่จากหนุ่มน้อยหน้ามนที่เดินมา หยุดอยู่ข้างๆเวที จงฮยอนปรี่ตรงเข้าไปรับถุงกระดาษนั้นมาจากมือน้องชายของตัวเอง

?ขอบใจนะฮยองซอก?

?ฮะ เอ่อ พี่ แม่ฝากวิตามินมาให้พี่ด้วยแล้วก็บอกว่าอาทิตย์หน้าต้องกลับไปนอนบ้านด้วย ไม่งั้นแม่จะตามมาลากตัวพี่กลับจากห้องพี่มินฮยอกด้วยตัวเอง? หนุ่มน้อยฮยองซอกจ้อไปเรื่อยไม่ได้รู้เลยว่าทำอีกสี่คนที่เหลือบนเวทีถึงกับ ตาลุกวาว ลำพังยงฮวา จินอุนและจองชินไม่เท่าไรที่รู้ว่าจงฮยอนมานอนที่ห้องมินฮยอกจนแม่บังเกิด เกล้าถึงกับต้องฝากเสื้อผ้ามาให้พร้อมข้อความเด็ดขาดครั้งสุดท้ายแต่มินฮยอก นี่สิ ถึงกับปล่อยยิ้มออกมาอย่างดีใจ ภายในหัวใจลิงโลดสุดๆเมื่อรู้ว่าคืนนี้ซึ่งเป็นวันศุกร์รวมถึงเสาร์และ อาทิตย์ที่จะถึงนี้จงฮยอนจะนอนค้างกับเขา

?ยิ้มอะไรมินฮยอก??

?เปล่านี่ แค่ดีใจที่ใครบางคนไม่ผิดสัญญา?

?ฉันเคยผิดสัญญากับนายด้วยหรือไง??

?วู้ๆๆ อิจฉาเว้ย คนมีคู่ไม่รู้หรอก? นักร้องหนุ่มยงฮวาส่งเสียงแซวมาเมื่อคู่รักตรงหน้าเหย้าแหย่กันไปมาโดยไม่ รับรู้หรือแคร์ความรู้สึกของคนโสดและตกพุ่มหม้ายแฟนทิ้งอย่างพวกเขาสามคน บ้างเลย

?อิจฉาก็หาแฟนสิว่ะ?

?หาแฟนน่ะไม่ยากหรอก แต่หาให้ได้อย่างแฟนแก แม่ง!ยากชิบ? ยงฮวาบ่นอย่างคนปลงชีวิตก่อนจะเร่งมือเก็บอุปกรณ์ดนตรีและพาจินอุนกับจองชิน นำไปเก็บในห้องชมรมปล่อยให้คู่รักที่น่าอิจฉาที่สุดในวันนี้ได้อยู่กันตาม ลำพัง

?ฉันยังต้องใส่แว่นตามาโรงเรียนอีกหรือเปล่า??

?ไม่ต้องแล้วก็ได้ เล่นทำถึงขนาดนี้คงไม่มีใครกล้ายุ่งกับคนของผมแล้วล่ะ?

?งอนจริงด้วย??

?เปล่านี่?

?ทำไมต้องทำเสียงสูงด้วยล่ะ?

?ผมตัวสูงต่างหากเสียงมันเลยสูงตาม?

?ถ้าไม่คิดจะพูดกันดีๆ ฉันกลับไปนอนบ้านดีกว่า?

?เห้ย!อย่า ผิดสัญญาสิ ไม่งั้นผมปรับเป็นสิบเท่าเลยนะ? มือยาวฉวยคว้าเอวบางที่ตั้งท่าจะเดินลงเวทีไปเข้ามานั่งลงบนตักและแทนที่จง ฮยอนจะต่อต้านแต่ไม่เลย ร่างบางยอมนั่งนิ่งๆบนตักของคนรักหันไปสบตาไม่ยอมหลบเฉกเช่นทุกครั้งที่ต้อง เผชิญหน้ากันภายในรั้วโรงเรียน

?ให้ฉันเป็นตัวฉันเองไม่ได้เหรอมินฮยอก รับรองไม่แอบมีกิ๊กหรอกน่า?

?……….? มินฮยอกทำหน้าบอกบุญไม่รับทันทีที่คนบนตักเอ่ยขอออกมา รู้ว่าบังคับจงฮยอนมากไปทั้งเรื่องให้สวมแว่นตาหนาเตอะมาโรงเรียนไหนจะไม่ ให้อีกคนยิ้มให้ใครต่อใครหากไม่จำเป็นและหากเป็นไปได้ก็ไม่ต้องทำความรู้จัก กับใครมากหากไม่ใช่คนในห้องตัวเอง

ก็เขาไม่อยากให้ใครสนใจจงฮยอนของเขา เขาผิดมากหรือไง?

?ก็ ได้ครับแต่พี่ต้องรับปากนะ ต้องทำตัวน่ารักกับผมแค่คนเดียว? เขาแพ้อย่างหมดรูป แพ้ทุกอย่างให้กับคนตรงหน้า ดวงตาใสแป๋วกึ่งขอร้องกึ่งเว้าวอนนั้นทำให้เขาใจอ่อนแต่เอาเหอะ อย่างน้อยการที่อีกคนแสดงออกว่าเป็นคนของเขา …เป็นแฟนเขากลางเวทีขนาดนี้ คงไม่มีใครหน้าไหนกล้ายุ่งหรอก

?รีบกลับห้องกันดีกว่า?

?รีบกลับไปนอนเหรอ??

?อืม กลับไปนอนด้วยกัน?

.
.
.
.
.

ประตู ห้องชมรมดนตรีถูกลงกลอนหลังจากเหล่านักดนตรีเฉพาะกิจเก็บอุปกรณ์กันเสร็จ เรียบร้อย ยงฮวายัดกุญแจใส่กระเป๋ากางเกงก่อนจะเดินนำเพื่อนอีกสองคนออกจากอาคาร กิจกรรม

?แฟนเพื่อนนะเว้ย ท่องไว้?

?แกรู้ได้ไงว่ะ ว่าฉันคิดอะไรอยู่?? ยงฮวาตวัดหน้าไปถามเหรอหรา

?พวก เราคิดเหมือนกันตลอด จำไม่ได้หรือไงว่ะ?? คำตอบของจินอุนทำเอายงฮวาถึงกับหัวเราะแตกออกมา ก่อนจะตบบ่าเพื่อนตัวสูงที่ร่วมชะตากรรมรักแฟนชาวบ้านเหมือนกัน

?ถ้ารู้ว่าไอ้มินฮยอกมีของดีแบบนี้น่ะ?

?แกจะทำอะไรมันว่ะ จองชิน?? จินอุนกอดอกถามเพื่อนตัวสูงอีกคนบ้าง

?ก็ถ้ารู้ก่อนจะได้เตรียมตัวเจ็บแต่เนิ่นๆน่ะสิ?

TT

The End

*บรรดาเพื่อนและน้องชายรับเชิญของจงฮยอนคือหนุ่มๆออลจังที่ฮันนีบีกำลังคลั่งไคล้ค่ะ ><
อยากเห็นโฉมหน้าจิ้มไปดูได้จ๊ะ >>> จีโฮ ชีูฮุน ฮยองซอก

*มายจีโฮ ของนูน่า ><

==#==#==# หวานใจ #==#==#==

HaneiBee Talk:ตั้งแต่ วันจันทร์มางานยุ่งเวอร์แต่วันนี้เจ้านายไม่อยู่แอบแต่งฟิคหน่อยเหอะ ไมเกรนจะกินหัวตายอยู่แล้ว สั้นไปนิด เวิ่นเว้อไปหน่อยแต่มินฮยอนทำให้ฮันนี่บีกระชุ่มกระช่วยหัวใจได้เยอะเลย ฮ่าๆ

อ่านจบกรุณาอีดิทคอมเม้นท์ด้วยค่ะ!
*อย่าเม้นท์แค่ว่าสนุก รอตอนต่อไปหรือขอบคุณๆๆแค่นี้นะค่ะ ไม่ปลื้มค่ะ!!
และหากรู้ว่าไม่มีเวลาอ่านรบกวนอย่าแปะทิ้งไว้จะดีกว่าเนอะ^^

และเม้นท์แค่บรรทัดสองบรรทัดมันบั่นทอนกำลังใจคนแต่ง รู้มั้ยค่ะ????

Comments
  1. […] 24.[SF] =# TimeLess : PG-13/ NC#= MinHyuk x Jonghyun 23.[SF] =# Telling Heart #= YongHwa x JungShin 22.[SF] =# หวานใจ #= MinHyuk x Jonghyun […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s