NC – [SF] ::: Running on Faith :::

Posted: December 2, 2012 in Uncategorized

“ถ้าพี่รุนแรง… นายจะว่าอะไรมั้ย?” กระซิบถามเสียงพร่าตรงใบหูนิ่ม จุนมยอนลืมตาโพลงทีเดียวแต่ก็ต้องรับหลุบหนีเมื่อเจอกับดวงตาคมวาวเข้าที่ผ่านมาไม่เห็นเคยถามสักนิด… รุนแรงไปจนไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว แล้วครั้งนี้จะทำมาเป็นถามให้อายเล่นทำไมกัน

“ทำไมไม่ตอบหละ หือม์?”

“จะทำอะไรก็ทำไปเถอะ ยังไงผมก็ยอมพี่อยู่แล้ว แล้วอีกอย่างพี่ก็รู้ว่าผมไม่ชอบให้พี่พูดแบบนี้” ร่างบางช้อนตาเคืองๆ ให้เข้าบ้าง ถ้าขืนพี่คริสยังเล่นถามตอบอยู่ไม่เลิก… เขาจะลุกหนีออกไปนอนโซฟาหน้าทีวีให้รู้แล้วรู้รอดเลย

เสียงหัวเราะเบาๆ ดังอยู่ในลำคอคนสุขใจ… ภาพของคนรักที่ยอมรับออกมาตรงๆ ว่าเขินทำให้หัวใจชุ่มชื่นได้ไม่น้อย สุดท้ายก็พลิกตัวขึ้นคร่อมก้มลงจูบกับซอกคอขาวหนักขึ้นตามอารมณ์ที่คุกรุ่น มาตั้งแต่แรก เสื้อผ้าถูกถอดทีละชิ้นจนเหลือแต่ร่างเปลือยเปล่า จุนมยอนเคลิบเคลิ้มไปกับการเล้าโลมที่เชี่ยวชาญ ร่างกระตุกวาบเมื่อลิ้นของคริสแลบเลียจากเนินอกขาวต่ำไปจนถึงหน้าท้อง ชวนให้เสียวซ่านไปทุกส่วนประสาทในร่างกาย ปลดปล่อยตามการชักพาของคนรักจสเสียงหอบหนักๆ แปรเปลี่ยนเป็นเหนื่อยอ่อน เนินอกแบนราบกระเพื่อมขึ้นลงหลังไปถึงจุดหมายปลายทางสีหวาน คริสกดจุมพิตแรงๆ กับหน้าผากชุ่มเหงื่อร่างบาง

“ให้เวลาพักเบรกห้านาทีนะ”

“ขอนอนเลยไม่ได้เหรอ ผมไม่มีแรงแล้ว” จุนมยอนต่อรองจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ หายใจเข้าออกก็ยังไม่ค่อยจะเป็นจังหวะดีเลยแต่ดูท่าจะเป็นการหาเรื่องใส่ตัว แท้ๆ คำต่อรองจึงกลายเป็นย่นวลาพักเบรกให้สั้นลงเสียเปล่าๆ…

“ต่อรองดีนัก ไม่ต้องพักมันเลยหมดเรื่อง”

“จะบ้าหรือไง ไม่เห็นใจผมเลย” จุนมยอนค้อนให้ทันทีที่คนรักขยับขาของตัวเองให้กางออก จับสะโพกยกขึ้นเพื่อเปิดทางให้ทำการบางอย่าง… บางอย่างที่แสนคุ้นเคย สัญชาตญาณของจุนมยอนบอกได้ทันทีว่าตนจะต้องเหนื่อยหนักกว่าเดิมหลายเท่าที เดียว

“นายนั่นแหล่ะ ไม่เห็นใจพี่ พี่จะคลั่งตายอยู่แล้ว ขอพี่เถอะนะ” เรือนร่างขาวกระจ่างตาของคนข้างใต้พาให้คริสสุดจะทานรับความต้องการที่ถาโถม อยู่จนแทบจะระเบิด ยิ่งเมื่อจุนมยอนไม่คัดค้านอะไรอีกก็แนบริมฝีปากกับยอดอกนุ่มพร้อมกับขบฟัน เย้ามันแรงๆ ปากและลิ้นเชี่ยวชาญปลุกเร้าร่างขาวย้วนตาอีกรอบ จนถึงนาทีที่คริสรู้ว่าจุนมยอนพร้อมแล้วสำหรับเขา สะโพกเพรียวกระตุกขึ้นน้อยๆ เมื่อคริสแทรกกายเข้ามา…

“อ๊า!!” จุนมยอนโถมเข้ากอดร่างชุ่มเหงื่อของคนรัก ตัวสั่นเทากับแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านอยู่ในตัว คริสขยับกายเข้าออกช้าๆ เพิ่มความปั่นป่วนให้อีกฝ่ายด้วยการขยับหมุนวนจนจุนมยอนส่ายหน้าไปมากับ อารมณ์บ้าคลั่งที่หวานล้ำ คริสรู้ทุกอย่างว่าจะทำยังไงให้คนรักมีความสุขที่สุด

“อา อ๊ะ~” สีหน้าราวกับจะขาดใจ หน่วยตาสองข้างคลอด้วยหยาดน้ำตาสะท้อนลอยเด่นกับแสงจันทร์ด้านนอก ยิ่งเป็นตัวกระตุ้นแรงอารมณ์ของคริสจนสุดจะกักเก็บไว้เต็มที มือหยาบตะปบสะโพกเนียนไว้มั่น ขยับดันตัวเองเข้ารุกรานเต็มแรง…

“อ๊ะ อ๊า พี่คริส!” จุนมยอนยกมือขึ้นปิดปากตัวเองกลั้นเสียงร้องที่จะเล็ดลอดออกไป ผนังอ่อนนุ่มบีบรัดคนรักทุกครั้งที่สอดกายเข้ามา เกร็งตัวจนเหมือนว่าตัวเองจะแตกเป็นเสี่ยงๆ จนท้ายที่สุดก็ก้าวผ่านความทรมานไปพร้อมๆ กัน คริสซุกหน้าลงกับซอกคอขาวก่อนจะกระซิบบอกคำว่ารักให้อีกฝ่ายฟังแผ่วเบาก่อนจะพล๊อยหลับไป

.
.
.
.
.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s