NC – [SF] ::: Why I Can’t Be Your Man ::: (ChanYeol x BaekHyun)

Posted: December 4, 2012 in Uncategorized

NC Part 1

“จะให้ฉันใช้ปากหรือใช้มือ?”

“ปะ ปาก~” คราวนี้แบคฮยอนก็ตอบอย่างตรงไปตรงมาอีกเช่นกัน ตาปรือปรอยมองร่างสูงค่อยๆ เลื่อนตัวต่ำลงไปยังส่วนกลางลำตัวของตัวเองก่อนจะ ดูดกลืนเข้าไปในโพรงปากร้อนชื้น เสียงครึมครางพอใจเริ่มดังกว่าตอนแรก ร่างกายกระตุกสั่นเป็นช่วงๆ ตามการดูดดุนของช่องปากชานยอล ลิ้นนุ่มสลับข้างซ้ายขวากับส่วนที่ขยายคับเต็มช่องปาก จนแบคฮยอนต้องใช้กำปั้นอุดปากตัวเองเพื่อกลั้นเสียงร้อง ปล่อยร่างกายไปตามแรงอารมณ์ไม่นานนักสิ่งที่ชานยอลปรนเปรอก็ใกล้พาให้หยาดน้ำบางอย่างฉีดพุ่งออกมา มืออีกข้างของคนถูกกระทำจิกกลุ่มผมของคนด้านล่างแน่น

พอแล้ว ไม่ไหวแล้วจริงๆ

“อ่า~~” แผ่นหลังเด้งลอยเคว้งกลางอากาศพร้อมอารมณ์ที่ไต่ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดค่อยๆ กลับสู่ภาวะปกติ แบคฮยอนหอบหายใจหนัก ทิ้งร่างกายกับที่นอนอย่างเหนื่อยอ่อน รู้สึกได้ถึงแรงดูดกลืนกับส่วนนั้นของตัวเองจึงผงกหัวขึ้นดู

“ไม่ต้องชานยอล ไม่ต้องทำแบบนี้” ดันไหล่กว้างออกเดี๋ยวนั้น หลายต่อหลายครั้งต้องต่อว่าที่ชอบกลืนมันไปไม่พอยังทำความสะอาดให้ด้วยวิธีนี้ วิธีที่เล็มเลียและดูดดุนมันราวกับแท่งไอติมรสหวาน ร่างสูงผละตัวออกหลังอิ่มเอมกับส่วนที่คลายความทรมานลงแล้วก่อนคายบางส่วนปลายบนนิ้วมือตัวเอง แล้วสอดเข้าไปยังปากทางเข้าด้านล่าง

“ดะ เดี๋ยวสิชานยอล! มันเจ็บนะ!”
“แค่ครึ่งนิ้วเอง”

“ก็มันเจ็บ นิ้วนายเล็กๆ ซะที่ไหน เอาออกไปก่อนสิ”
“ถ้าให้ฉันเอานิ้วออก ฉันจะเอาของฉันใส่เข้าไปเลยนะ”

“บ้าสิ!” จะต่อรองแท้ๆ ดันกลายเป็นว่าจะถูกมัดมือชกกลับ แบคฮยอนค้อนให้อย่างอดไม่ได้ สุดท้ายจึงได้แต่โอนอ่อนผ่อนตามแรงเข้าออกของ นิ้วเพียงนิ้วเดียวที่ฝืนแทรกเข้ามาจนสุด ร่างสวยบิดเร้าไปมา อาการเจ็บเสียดแล่นริ้วไปทั่วสะโพกและช่องท้องจนต้องนิ่วหน้า พอรู้สึกว่านิ้วที่สองกำลังพยายามจะสอดใส่เข้ามา น้ำตาก็แทบไหล

“ฉันเจ็บจริงๆ นะ เอาออกเถอะ~”

“ขอลองอีกครั้ง ให้ฉันนะ” ชานยอลจับมือบางที่พยายามดันตัวเขาออกมาจูบอย่างเอาใจ ทำทุกวิถีทางให้แบคฮยอนคลายความเจ็บ เขาพยายามจะสอดใส่นิ้วที่สองเข้าไปให้ได้แต่ไม่เป็นผล ก่อนตัดสินใจดึงมันออกอย่างหงุดหงิดและจับส่วนกลางลำตัวเขาที่ขยายจนใหญ่โตไปจ่อยังปากทางเข้าด้านล่างแทน

ทุกอย่างน่าจะดีกว่านี้ ถ้าไม่เพียงแค่กดแทรกเข้าไปเพียงส่วนหัว คนตัวเล็กก็ร้องโอดครวญออกมาเสียงดัง

“อ๊ะ! เจ็บ! อือ ชานยอล เอาออกเถอะ!”

“ฉันบอกว่าเจ็บไง พลั่ก!!!” ปลายเสียงติดตวาดดังขึ้นพร้อมแรงผลักเฮือกสุดท้ายจนชานยอลหงายหลังไปนอนอยู่ปลายเตียง ใบหน้าน่ารักชื้นเหงื่อบิดเบี้ยว คิ้วสวยขมวดมุ่น ร่างขาวนวลสั่นราวกับลูกนก

“ฉันขอโทษ~ มันเจ็บจริงๆ” พอเห็นว่าอีกคนถูกผลักไปอยู่ปลายเตียงก็กุลีกุจอเข้าไปหาแต่ชานยอลก็ฉวยลุกขึ้นเสียก่อน ร่างสูงหยิบเสื้อผ้ามาใส่ลวกๆ ปลดมือบางที่ยึดชายเสื้อไว้

“ไม่เป็นไร ฉันผิดเอง นายนอนเถอะ”

“เดี๋ยวสิชานยอล ถ้ายังทำไม่ได้ยังไงก็ให้ฉันทำให้นายก่อนดีมั้ย?” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่าพลางดึงอีกฝ่ายให้กลับมานอนลงบนเตียง เห็นใบหน้าเครียดขรึมเสมองไปทางอื่นก็ยิ้มออกเพราะเท่ากับว่าแฟนตัวสูงยอมรับข้อตกลงแล้ว ใบหน้าน่ารักโน้มลงใช้ปากกับส่วนที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อย รูดมันขึ้นลงด้วยความคุ้นเคย พอได้ยินเสียงครางต่ำเล็ดลอดออกมาจากคนตีหน้านิ่งเมื่อครู่ก็ยิ่งเพิ่มความเร็ว

“อือ~” ใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้น คิ้วขมวดเล็กน้อยเมื่อร่างกายตัวเองทวีความอึดอัดจนแทบทนไม่ไหว ความร้อนพลุ่งพล่านไปทั่วภายใน เสียงปรนเปรอด้วยเรียวปากสีสวยที่กังวาลไปทั่วห้องนอนยิ่งเป็นแรงกระตุ้นให้ ชานยอลกลั้นไว้นานกว่านี้ไม่ได้สุดท้ายน้ำเหนียวหนืดก็ฉีดพุ่งจนเต็มช่องปากของคนตัวเล็ก

“ฉันขอโทษนะ…” คว้าเอวบางเข้ามากอดหลังแบคฮยอนเลื่อนตัวขึ้นมานอนเคียงข้าง ใบหน้าน่ารักส่ายไปมา ยิ้มอ่อนหวานให้

“ไม่เป็นไรหรอก ไว้คราวหน้าก็ได้”
“ไว้คราวหน้ามากี่ครั้งแล้วเนี่ย เฮ้อออ”

“ยังไม่ถึงร้อยครั้งสักหน่อย”
“นายอยากให้ถึงเหรอ?”

“ไม่เอา ถ้าต้องถึงร้อยครั้งฉันจะหาแฟนใหม่”

“อ่า แบคฮยอน ห้ามนะ!” ท้ากันไปมาจนแล้วจนรอดก็ทำให้เกิดการขึ้นเสียงใส่กัน แบคฮยอนถึงกับหัวเราะคิกที่แกล้งชานยอลได้ ก็บอกว่าแค่แกล้งไงเพราะต่อให้เราสองคนจะไม่สามารถทำอย่างว่าจนถึงที่สุดได้ถึงครั้งที่ร้อยจริง ๆ มันก็ไม่ใช่ตัวแปรให้เขาไปมีแฟนใหม่เสียหน่อย แต่จะว่าไปนี่ก็ครั้งที่สิบกว่าไปแล้วนะที่ชานยอลไม่สามารถเข้ามาในตัวเขาได้ ==”

“ทำยังไงฉันถึงจะเข้าไปในตัวนายได้นะ”
“นายก็ทำให้น้องชายของนายเล็กลงหน่อยสิ”

“จะบ้าเหรอไง มันทำได้ที่ไหนล่ะ?”

“จะยังไงก็ได้แต่ห้ามไปถามจงอินแล้วก็เซฮุนนะ ถ้าสองคนนั้นรู้จะต้องล้อพวกเราไปถึงปีหน้าแน่ๆ”

“สองคนนั้นคงไม่เห็นเป็นเรื่องล้อเล่นหรอก”
“ไม่มีทาง! อย่างไอ้คู่หูปีศาจนั้นคนล้มแล้วชอบเหยียบซ้ำ นายไม่รู้เหรอ?”
“โอเค ไม่ถามก็ไม่ถาม”

“อือ งั้นนอนเหอะ ฉันง่วงแล้ว”

.

.

.

.

.

.

NC Part 2

 

“นิ้วของนาย” แบคฮยอนกัดปากไว้ไม่ยอมพูดต่อแต่ก็พอทำให้ชานยอลรู้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร แฟนตัวน้อยคงหมายถึงนิ้วที่เคยใส่เข้าไปในตัวอีกฝ่ายสินะ

โอ้ว~ ร้อนแรงจริงบยอนแบคฮยอนเวอร์ชั่นนี้!!!

“อยากให้ฉันเอานิ้วเข้าไปอีกเหรอ?”

“ไม่เอา! อยากให้อย่างอื่นเข้ามามากกว่า” แค่ตอบไม่พอยังวางมือบนส่วนกลางลำตัวที่คับพองภายใต้กางเกงบ๊อกเซอร์มาครู่หนึ่งแล้ว ชานยอลดุนลิ้นข้างแก้ม นี่ถือเป็นครั้งแรกทีเดียว ที่รู้สึกตื่นเต้นและแทบรอให้สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นช้ากว่านี้สักนาทีเดียวก็ไม่ได้

“อยากให้มันเข้าไปมากหรือเปล่า?”
“มาก”

“มากแค่ไหน หือม์?”

“มากที่สุด” คนเมายอมรับอย่างไม่อายแถมยิ้มเย้ายวนให้อีก ชานยอลที่ถูกใจคำตอบไม่น้อยเลื่อนฝ่ามือขึ้นไปเค้นคลึงบริเวณโค่นต้นขาขาวๆ แต่คงไม่ถูกใจเท่าไรนักเจ้าตัวจึงคว้ามือสองข้างของคนรักสอดเข้าไปใต้เสื้อตัวเองฉับ คนตัวเล็กค่อยๆ โน้มลงใกล้เพื่อให้อีกคนลูบไล้ทั่วๆ ได้ถนัดมือ พอยอดอกสองข้างถูกทักทายก็ครางขรมออกมา

“โน้มลงมาอีกสิ” ใครว่าคนเมาว่ายากปาร์คชานยอลนึกอยากเถียงใจขาด เพราะพอเขาบอกให้อีกฝ่ายโน้มลงมาอีกก็ได้รับความร่วมมือแต่่โดยดี ร่างสูงเลิกชายเสื้อคนด้านบนขึ้นจนถึงลำคอขาวก่อนจะเห็นว่าแบคฮยอนก้มลงมา ใช้ปากงับชายเสื้อนั้นไว้เอง เขาใช้มืออีกข้างดันแผ่นหลังบางให้กดต่ำลงมาก่อนใช้ปลายลิ้นเลียและดูดเม้มแรงๆ ที่ยอดอกสีสวยของคนเมา คราวนี้เล่นเอาเสียงครางขรมผ่านชายผ้าที่กัดไว้ดังไปทั่ว

“ชานยอล อ๊ะ อ่า~” วินาทีนี้ต่างฝ่ายต่างโหยหาร่างกายเปลือยเปล่าของกันและกันแทนการมีเสื้อผ้าเป็นตัวขวางกั้น แบคฮยอนจัดการถอดชุดตัวเองส่งๆ ก่อนป่ายมือเปะปะมาช่วยถอดชุดของชานยอลที่หยัดกายลุกขึ้นนั่งออกตาม สบตากันแน่วนิ่ง ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดกันพลันต่อมาก็แนบจูบเพื่อแลกลิ้นกันอีกครั้ง มือใหญ่กอบกุมส่วนแข็งขึงคนบนตัก ส่งให้เสียงครางหวานเล็ดลอดออกมาทั้งที่ยังจูบกันอย่างดูดดื่ม มันบ่งบอกว่าแบคฮยอนทั้งพอใจและไม่ต้องการให้หยุด เรียวแขนสองข้างโอบรัดบ่ากว้างแน่น ลิ้นที่แลกสัมผัสกันในช่องปากยิ่งรุนแรงขึ้นทุกอย่างส่งให้ส่วนแข็งขึงในกำมือชานยอลร้อนขึ้นๆ พร้อมขนาดที่คับพองกว่าเดิมจนแบคฮยอนผละจูบออกก่อนซุกหน้าลงที่บ่ากว้าง

“แรงอีกชานยอล~ แรงอีก อึก!” แม้จูบร้อนแรงนั้นจะทำให้รู้สึกดีไม่น้อย แต่ก็ยอมละออกมาเพื่อสั่งให้คนที่กำลังทำให้เพิ่มน้ำหนักมือขึ้นตามแรงปรารถนา ไม่ถึงนาทีความกระสันอยากพลุ่งพล่านมารวมกันยังกลางหว่างลำตัวของแบคฮยอน ก่อนปลดปล่อยออกมา หยาดน้ำเหนียวเลอะเต็มกำมือชานยอล เขาไม่ได้คว้าผ้ามาเช็ดได้แต่รอให้คนบนตักได้พักสักนิด เสียงหอบหายใจข้างหูจากหนักเริ่มผ่อนแรงลงจนแน่ใจแล้วว่าแบคฮยอนพร้อมสำหรับรับมือในความต้องการเขาต่อ

“เข้ามาสิ” เสียงหวานบอกคนที่ลูบแผ่นหลังที่ชุ่มเหงื่อให้ ชานยอลนิ่งค้างก่อนตัดสินใจว่าจะทำเช่นไรต่อไปดีแต่คงไม่ทันใจคนเมา แบคฮยอนถอยตัวลงไปนั่งคุกเข่าพร้อมใช้ปากดูดกลืนส่วนกลางลำตัวของชานยอลเข้าไป แผ่นหลังขาวนวลตาลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า หนำซ้ำบั้นท้ายขาวผ่องก็กำลังโยกย้ายตามแรงขยับเข้าออกของปากแบคฮยอนอีก บอกตามตรงเขาแทบจะปลดปล่อยออกมาเดี๋ยวนั้น ถ้าไม่ติดว่าอีกคนร้องขอให้เขาเข้าไปในตัวให้ได้ไว้ก่อนหน้านี้

“แบคฮยอน~” สติพลันหลุดจากภาพบั้นท้ายที่กำลังเคลื่อนไหวเชื่องช้าเมื่อแบคฮยอนถอนริมฝีปากออก แล้วดึงมือเขาที่เต็มไปด้วยน้ำสีขาวขุ่นของเจ้าตัวกำรอบส่วนกลางลำตัวเขา หนำซ้ำยังปีนขึ้นมานั่งบนตักเหมือนกับตอนแรกพร้อมค่อยๆ กดลำตัวลงมา

“เจ็บหรือเปล่า?”

“จะ… เจ็บ” ต่อให้เมามายแค่ไหนแต่ช่องทางด้านล่างของคนไม่เคยถูกรุกรานก็ยังสร้างความเจ็บให้ ชานยอลจับเอวบางให้หยัดขึ้นก่อนมองหาบางสิ่งบางอย่างถ้าจำไม่ผิดเขายัดไว้ใต้โต๊ะตัวนี้ส่งๆ ตอนพี่จุนมยอน คยองซูและแบคฮยอนโผล่พรวดพราดออกมาจากห้องเมื่อเช้า

บิงโก!

ชานยอลเห็นหลอดเจลหล่อลื่นทั้งแพคที่จงอินกับเซฮุนนำออกมาแบ่งคนละครึ่งกับเขา ก่อนโน้มลงไปหยิบมันขึ้นมาหนึ่งหลอด คิ้วสวยขดเข้าหากัน

“อะไร?”

“ตัวช่วยไง แป๊ปหนึ่งนะ” ลูกศิษย์รีบทำตามที่อาจารย์สาธิตไว้เมื่อเช้าอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ชานยอลบีบเจลหล่อลื่นออกมาเท่าที่จงอินบีบออกมาให้ดูเมื่อเช้าก่อนทาชโลมไปทั่วแกนกายของตัวเอง อีกทั้งยังบีบออกมาอีกเล็กน้อยป้ายลงบนนิ้วแล้วค่อยๆ สอดใส่เข้าไปทาจนทั่วปากทางเข้าด้านล่างของแบคฮยอนอีก ใบหน้าหล่อเหล่ายกยิ้มทีเดียวเมื่ออีกฝ่ายไม่ร้องเจ็บสักนิดมิ หนำซ้ำยังครวญครางออกมาราวจะขาดใจเพียงแค่เขาสอดนิ้วเข้าไปกดๆ นวดๆ ตามที่เซฮุนบอกมาเพื่อให้มันขยายช่องทางเข้า

“ค่อยๆ กดตัวลงมานะ ช้าๆ”

“อือ!” คนด้านบนเกร็งไปทั่วจนตัวสั่นราวกับลูกนก ขนาดกดลำตัวให้ส่วนกลางของชานยอลสอดเข้าไปได้ครึ่งเดียวก็ครางขรมออกมาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนจนค่อยๆ กดลึกลงไปจนสุดจนร่างกายประสานกันแนบสนิท คนเป็นฐานก็ได้ยินเสียงร้องครางที่ดังที่สุดเท่าที่เคยได้ยินจากแฟนตัวน้อยคนนี้

“ชานยอล มันรู้สึกดีจัง” ปากบอกไม่พอยังมอบรางวัลให้ด้วยการจูบที่ปากแรงๆ ยิ่งพอชานยอลเริ่มขยับโดยการจับเอวบางให้โยกขึ้นลงแบคฮยอนก็ยิ่งจูบแรงขึ้น เหงื่อเม็ดโตผุดซึมเต็มหน้าผาก ไรผมและแผ่นหลัง เสียงตอดรัดของผนังนุ่มด้านในกับส่วนกลางลำตัวที่แข็งตึงดังขึ้นตามแรงเคลื่อนไหว เลือดที่ไหวเวียนในร่ายการร้อนวาบราวกับน้ำเดือดร้อยองศา พอยิ่งร้อนก็ยิ่งหยุดนิ่งไม่ได้

“อือ ชานยอล!”

“เจ็บหรือเปล่า?” ยังอดห่วงว่าจะทำให้คนไม่เคยบนตักเจ็บเหมือนกับครั้งก่อนๆ แต่แบคฮยอนก็ส่ายหน้าแถมยิ้มหวานเยิ้มมาให้ ตาปรือปรอยจดจ้องแฟนสุดหล่อด้วยความรักและหลงใหล

“ไม่เจ็บเลย มันดีมากจน…”
“จนอะไร หือม์?”

“จนฉันเหมือนจะลอย”

“งั้นก็ลอยสิ… ลอยให้สูงๆ ไปเลย เดี๋ยวฉันจะคอยจับไม่ให้นายหลุดมือเอง”เสียงระโหยของคนบอกทำให้คนรู้สึกดีราวกับฝัน ยิ่งยกลำตัวสูงขึ้นแล้วกดลงมาแรงๆ คราวนี้เสียงครางขรมของทั้งคนทั้งคู่ปนเปกันจนแยกไม่ออก

เราสองคนขยับขึ้นลงเร็วขึ้น ขยับเข้าออกแรงขึ้น ความแข็งตึงแทรกลึกเข้าไป ความร้อนส่งผ่านออกมา เนื้อต่อเนื้อเสียดสีกันซึ่งถ้ามันเป็นเชื้อเพลิงคงได้เกิดเป็นไฟลุกพรือไปทั่วหอแล้ว การกระตุกสั่นติดๆ กันของแบคฮยอนทำให้ร่างสูงเลื่อนฝ่ามือมากอบกุมส่วนกลางลำตัวของฝ่ายที่มีปฏิกิริยาตอบสนองอีกครั้ง เกร็งตัวแรงๆ ก่อนกลั้นใจให้มันปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน

ทุกอย่างรอบกายสงบนิ่งลงแล้ว เสียงครางลั่นหอพลันหายไปชานยอลก้มลงมองหยาดน้ำเหนียวหนืดที่เลอะเต็มกำมือรอบสองก่อนเงยหน้าขึ้นมอง คนที่ฟุบหลับคาบ่าเขา ร่างสูงค่อยๆ ดึงทิชชูจากกล่องสวยบนโต๊ะมาเช็ดคราบน้ำบนฝ่ามือก่อนประคองร่างคนหลับไม่รู้เรื่องลงจากตัก

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s