NC – [OS] ::: Baby, All through the night

Posted: December 20, 2012 in Uncategorized

ตุ้บ!

ร่าง เปลือยเปล่าของชายหนุ่มทั้งสองคนนอนลงบนเตียงกว้าง ปลายจมูกโด่งคมของคนด้านบนกดลงบนหน้าผากสวยของคนด้านล่างซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนไล่ลงมาจรดลงที่ปลายจมูกโด่งของอีกคนราวกับจะใช้ลมหายใจเดียวกัน จุนมยอนยิ้มให้คริสเล็กน้อย รู้สึกอบอุ่น มีความสุขอย่างที่ไม่สามารถหาคำจำกัดความออกมาได้

เรียว แขนยกขึ้นคล้องคอคนด้านบนเอาไว้ แหงนหน้าขึ้นรับจุมพิตแสนดูดดื่ม เราสองคนแลกจูบกันอีกครั้งก่อนที่ร่างสูงจะค่อยๆ ถอดถอนออก แล้วเปลี่ยนมาประทับจูบที่ซอกคอ จูบร้อนๆ ของคริสไล่ลงมาแทบจะทุกสัดส่วนของร่างบาง ถ้าบอกว่าเขาคล้ายกับคนที่มีความต้องการมากก็จะขอยอมรับแต่โดยดีแต่ก็ไม่ได้ เป็นกับทุกคนหรอกนะ ก็เฉพาะกับคนรักของเขาคนนี้คนเดียวเท่านั้นแหละ…

“อ๊ะ! คะ คริส ตรงนั้น” ไม่ ทันที่จุนมยอนจะทักท้วงอะไร ส่วนอ่อนไหวที่เริ่มแข็งตึงของตัวเองก็เข้าไปอยู่ในปากของร่างสูงเป็นที่ เรียบร้อย คริสซุกซ่อนมันเข้าไปในช่องปากก่อนใช้ลิ้นกดบริเวณส่วนปลาย สะโพกกลมแอ่นขึ้นด้วยความเสียวซ่านซึ่งมันช่างถูกใจคริสไม่น้อยกับท่าทางแบบ นี้ เขาใช้ลิ้นหยอกล้อกับมันอีกครั้ง อีกครั้งและอีกหลายๆ ครั้งก่อนค่อยๆ ปล่อยออกแล้วใช้มือขยับให้แทน

“จุนมยอน~” ร่าง สูงเรียกชื่ออีกคนให้รู้ตัวก่อนจะค่อยๆ เทเจลหล่อลื่นสีใสลงที่ช่องทางคับแคบ แล้วใช้นิ้วสอดเข้าไปทีละน้อย ทีละน้อย ค่อยๆ ดันเข้าไปเรื่อยๆ จนสุด หยุดพักให้อีกคนได้หอบหายใจ วินาทีต่อมาเขาจึงเริ่มขยับมันเข้าออกเชื่องช้า และเร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆ จากความเจ็บกลายเป็นความเสียวซ่านจนตัวจุนมยอนแทบจะซ่อนความรู้สึกเอาไว้ไม่ อยู่ มือน้อยเกาะไหล่แข็งแรงไว้แน่น จากหนึ่งนิ้วค่อยๆ เพิ่มเป็นสองนิ้ว ต้องทำให้มันชินเสียก่อนเพราะเพียงหนึ่งนิ้วมันนับว่าเล็กเกินไปถ้าเทียบ กับ…

แกนกายของเขา

.

.

.

“ฮึ้ก~ ฮ่า~” เสียง ที่บ่งบอกถึงความทรมานเล็ดลอดออกมาจากลำคอ เมื่อร่างสูงสอดใส่แกนกายเข้าไปในช่องทางคับแคบ นานเท่าไหร่แล้วนะที่ไม่ได้ทำแบบนี้ จุนมยอนแอ่นกายรับมันเข้าไปอีกครั้ง และรับรู้ได้ว่าสองนิ้วมันเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่อีกฝ่ายสอดใส่เข้ามา

“เจ็บมั้ย หือม์?” ถามอย่างเป็นกังวล ทว่าคนด้านล่างที่ใบหน้าเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อก็ส่ายหน้าเบาๆ พร้อมรอยยิ้ม เมื่อเป็นเช่นนั้นคริสจึงค่อยๆ ขยับเข้าออกอย่างระมัดระวัง นานๆ จะได้เจอกันที เขาไม่อยากทำให้คนรักของเขาต้องบาดเจ็บนัก แต่เมื่อช่องทางนั้นเริ่มคุ้นชินมีน้ำหล่อลื่นออกมาเขาก็ค่อยๆ เพิ่มแรงมากขึ้น มากขึ้น จริงแล้วภายในร่างกายของเขามันร้อนซะจนจะแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว เรียวนิ้วของคนด้านล่างสอดเข้าที่กลุ่มผมดำของคนด้านบน ก่อนจะขยุ้มลงเป็นบางครั้งเมื่อเกิดความเสียวซ่านในร่างกาย…

“คริส ไม่เอาแบบนี้” เสียง ค้านดังออกมา เมื่อถูกร่างสูงยกตัวขึ้นมาให้อยู่ด้านบนบ้าง จุนมยอนผวาทันทีเพราะแกนกายของอีกฝ่ายเข้าไปลึกกว่าเดิม แขนเรียวกอดไหล่แข็งแรงไว้แน่น พยุงตัวเองแทบไม่อยู่ทั้งที่ยังไม่ได้ขยับกายแท้ๆ ช่องทางคับแคบตอดรัดทันที คริสยิ้มออกมาเมื่อเห็นความประหม่าและเขินอายของร่างบาง จุนมยอนไม่ยอมมองหน้าคริส เขาเอาแต่ซุกหน้าลงบนไหล่

“จุนมยอน…” คริ สขยับไหล่ออก เมื่อจะมองหน้าของคนขี้อายแต่เจ้าตัวก็พยายามก้มหน้าลง เรียวนิ้วยาวแตะที่ปลายคางก่อนเชยขึ้นมา ใบหน้าสวยแดงระเรื่อ เหงื่อชื้นเกาะพราวอยู่ตามไรผม ขนตาและคิ้ว เมื่อสบตากันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้จุนมยอนก็หันหนีทันที…

“ไม่ต้องอายนะ นายน่ารักมากเลยนะตอนนี้”

“บ้าสิ! เลิกพูดได้แล้ว” จุนมยอนว่าเสียงเขียว

“อ่า~ คริส!” คราว นี้เปลี่ยนมาเรียกคริสเสียงดัง เมื่ออยู่ดีๆ อีกฝ่ายขยับแกนกายออกแล้วดันมันเข้ามาโดยไม่ยอมบอกกล่าว มือใหญ่จับรอบเอวบางให้ยกขึ้นแล้วกดทับลงมา ตอนนี้คริสเริ่มขยับเร็วขึ้นเรื่อยๆ และแรงขึ้นเรื่อยๆ อย่างต่อเนื่อง จุนมยอนกอดไหล่รางสูงไว้แน่นเพราะมันเสียวไปทั้งท้องน้อยเสียดลึกขึ้นจน เกือบจะถึงหน้าอก จุนมยอนตัวโยนด้วยแรงของคนรักที่ตอนนี้ดูเหมือนจะหยุดอารมณ์ไว้แทบไม่อยู่ แล้ว

มือใหญ่บีบลงที่สะโพกกลมแน่น ด้วยความเสียวซ่านไม่แพ้ กัน มันร้อนจนแทบจะประทุออกมา ร่างสูงเลื่อนมือลงไปที่บั้นท้ายของจุนมยอน ก่อนใช้มือทั้งสองข้างเกาะกุมเอาไว้แล้วแยกออกให้ช่องทางกว้างมากขึ้น เขาส่งกายเข้าไปแรงๆ อีกครั้ง

เสียง ทุ้มครางยาวออกมา จุนมยอนกระตุกเล็กน้อยเมื่อแกนกายของอีกฝ่ายเข้าไปลึกกว่าเดิมอีก หยาดน้ำใสๆ ไหลย้อยออกมาจากช่องทางคับแคบ ไหลลงมาเปรอะเปื้อนเต็มหน้าขา เสียงเนื้อกระทบกันผสมผสานไปกับเสียงหอบหายใจและเสียงครางของคนทั้งคู่ คริสเร่งความเร็วมากขึ้นเมื่อแกนกายร้อนจนทนไม่ไหว มือใหญ่กอบกุมส่วนอ่อนไหวของร่างบางรูดขึ้นลง จุนมยอนจิกปลายเล็บระบายความเสียวซ่านลงที่ไหล่กว้างด้วยอาการข่มกลั้น ริมฝีปากเม้มแน่น

“ฉันไม่ไหวแล้ว” เสียงกระท่อน กระแท่นบอกพร้อมกับยึดไหล่ร่างสูงไว้ราวกับกอดรัด คริสโน้มกายให้จุนมยอนนอนลงเหมือนเดิมแล้วแยกขาเรียวออกกระแทกตัวเองเข้า ออกรุนแรงติดๆ กันอีกไม่กี่ครั้ง ความร้อนรุ่มทั้งหมดก็ถูกปล่อยออกมาพร้อมกัน…

“อึก! อ๊า~~” ใบ หน้าหล่อเหลาซบลงที่ซอกคอขาวชุ่มเหงื่อ ทั้งสองคนยังคงหอบหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อนก่อนที่ร่างสูงจะผงกหัวขึ้นมา แล้วฝังปลายจมูกลงที่หน้าผากขาว จุนมยอนปรือปรอยขึ้นมามองหน้าอีกฝ่าย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s